19 ارض تسترح : خورسند باش آسوده شو 20 أصدق تنجح : راست بگو بياساى . 21 أختبر تعقل : بيازماى آگاه شو . 22 اصبر تنل : بشكيب برس 23 أقل تقل : در گذر از ديگران تا در گذرند از تو 24 إنس رفدك ، أذكر وعدك : فراموش نما آنچه را ببخشى ، ياد كن وعده خود را 25 اقنع تعزّ : قناعت كن تا عزيز گردى 26 إتّضع ترتفع : فروتنى كن تا بلند گردى 27 أعط تستطع : بده توانا باش . 28 اعتبر تقتنع : پندگير سازگار باش . 29 اعدل تملك : داد بده شاه باش . 30 اعقل تدرك : خردمند باش تا دريابى 31 اسمح تسد : ببخش آقا باش 32 أخلص تنل : خالص باش نائل شو . 33 أشكر تزد : سپاس بگذار افزوده شوى 34 أنعم تحمد : ببخش ستوده باش 35 أطلب تجد : بجوى بياب . 36 إتّق تفز : بپرهيز برس . 37 آمن تأمن : ايمان بيار ايمن باش . 38 أعن تعن : يارى كن ياريت كنند . 39 أطع العاقل تغنم : خردمند را فرمان ببر بهره ببر 40 اعص الجاهل تسلم : نادان را نافرمانى كن آسوده باش 41 اعدل فيما ولّيت ، أشكر اللّه فيما أوليت دادگرى كن در آنچه زير فرمان تو است و سپاسگذار خدا را بر آنچه برسد به تو 42 اصحب تختبر : همراه باش تا آزمايش كنى 43 أبذل معروفك و كفّ أذاك : نيكيت را كار بند و آزارت را بازگير . 44 أطع أخاك و إن عصاك و صله و ان جفاك برادرت را فرمان ببر اگر چه او تو را فرمان نبرد و با او پيوند كن اگر چه او از تو ببرد . 45 أكرم ودّك و احفظ عهدك : دوستيت را گرامى دار و پيمانت را نگه دار . 46 أحسن يحسن إليك : نيكى كن تا نيكى كرده شوى 47 أبق يبق عليك : بر ديگران نگهدارى كن تا بر تو نگهدارى كنند . 48 الزم الصّمت يستز فكرك : خموشى را پيشه ساز تا انديشه‌ات روشن باشد . 49 اغلب الشّهوة تكمل لك الحكمة : بر خواهشت غلبه كن حكمت الهى برايت كامل مىشود . 50 أحسن إلى المسيئ تملكه : با بد نيكى كن مالكش باش .